Re: toch abortus

Beste Eva,

Erg treurig om te lezen. En ik zou ook zeggen,dumpen die handel! Wat denkt hij wel niet,dat je hem dankbaar moet zijn dat hij meegaat op gesprek!? Hij mag dankbaar zijn,dat je hem er uberhaubt nog bij wilt hebben,dat je zijn keuze mee laat wegen in je beslissing. Gggrr!!
Spijtig dat je zo weinig vertrouwen hebt in jezelf .Het is niet wat je gehoopt had,maar dat neemt niet weg ,dat je met je kindje een mooie toekomst kunt krijgen. Een vriendin van mij koos ook voor haar kindje en ze deed het alleen. Ze had steun van familie en vrienden en ik heb haar nog NOOIT horen zeggen dat ze spijt heeft van die beslissing,integendeel! Mijn zusje deed het ook alleen. De relatie kwam tijdens de zwangerschap ten einde,wat ook beter was. Nu heeft ze een nieuwe vriend en verwachten ze in juni hun tweede kindje. Het eerste van hen samen,maar hij ziet mijn neefje als zijn eigen zoon en mijn neefje weet niet beter,dan dat hij zijn papa is en dat is hij ook! Ik zeg je dit in de hoop dat je misschien een beetje positiever tegen de situatie aan kunt kijken. Je leven is niet voorbij als je in je eentje een kind krijgt. Ik hoop dat je snel een keuze kunt maken,want hoe langer je wacht,hoe moeilijker het zal worden. En bedenk je goed,wat blijft er strakjes nog van je over als je abortus hebt laten plegen?! Je bent bang voor de toekomst en dat kan ik bergrijpen, maar ik ben bang dat jij straks een hoopje ellende bent. Volgens mij wil je eigenlijk geen abortus,maar je angst is overheersend en je wilt weg uit deze situatie. Ik ken dat gevoel wel,maar angst is een slechte raadgever! Ik wens je oprecht het allerbeste toenen ik hoop dat je een beslissing kunt nemen die van JOUW is en vanuit het hart komt.

Veel liefs,kracht en wijsheid toegewenst.